स्तोत्रसंहिताStotraSamhita
Stotra · Rāma

सीता-विवाह-चूर्णिका

Sītā-vivāha-cūrṇikā

(१) अथ जनक-नृपतिर्-मनोरथ-महार्णव-पारं गत्वा,
(२) परमानन्द-जलधौ निमग्नः
(३) जगच्चक्षुः-कुल-भूषणस्य
(४) जगत्-त्रय-संरक्षण-दीक्षितस्य
(५) नत-जन-कल्प-तरोः
(६) श्रीकोदण्ड-दीक्षा-गुरोः
(७) विवाह-महोत्सवाय,
(८) क्षिति-रथ-वर–पूरित-मनो-रथ–भगीरथ-वंश-जातं
(९) अतिरथ-महारथ-पृथिवी-पति-वन्दितं
(१०) दशरथ-महाराजं
(११) रथ-गज-तुरग-पदाति-सहितं
(१२) स-मन्त्रि-पुरोहितं
(१३) स-पुत्र-कलत्रं
(१४) सामात्यं स-परिवारम् आनाय्य सत्कृत्य,
(१५) नाना-विध-क्रमुक-नारिकेल-रम्भादि-फल-युक्त-सहस्र-शातकुम्भ-स्तम्भ-भूषिते
(१६) जम्भारि-चिर-काङ्क्षिते
(१७) परिपूर्ण-मनोरथ-परमानन्द-पौर-भक्तजन-परस्परकृत-सल्लापे
(१८) सकल-जन-मनोहरालापे
(१९) किरीट-कवच-कुण्डल-केयूर-नूपुर-मुक्ताहार–विभूषित–नानाविध-मृदुल-चित्रासनस्थ–नानादेशागत–राजवर्य-वृन्दे
(२०) लोचनानन्दे
(२१) नानाविध-वर्ण-स्वर्णपुष्प-स्तबक-कोटि-देदीप्यमान–मलय-चन्दनारु-गुग्गुलु-गोघृतादि-दिव्य-परिमल-वासना-वस्तु-घुमघुमायमान-सभान्तरे
(२२) निरन्तर-मणि-खचित-मुकुर-परम्परे
(२३) भेरी-मृदङ्ग-मद्दल-काहल-दुन्दुभि-तुरीय-तुम्बुरु-वीणा-वेणु-नूपुर-मड्डुक-डिण्डिम-डमरुक-जञ्झरि-झल्लरि-धवलशङ्ख-पणव-पटहाद्यष्टादश-वाद्य-घोष-सन्तत-शब्दायमान-सकल-दिगन्तरे
(२४) नारद-तुम्बुरु-वीणागान-मनोहरे
(२५) सवत्स-गोसहस्राद्यनेक-कोटि-हिरण्य-वस्त्राभरण-भूदान-बहुमान-सन्तोषित–पात्रभूतोभय-सम्बन्धि-राजश्रेष्ठ-वंशावलि-नाम-गोत्र-प्रवरोच्चारण-निपुण–वसिष्ठ-वामदेव-विश्वामित्र-शतानन्दादि-सकल-मुनिगण-सङ्कीर्ण–विवाह-वेदि-मध्ये
(२६) कृत-स्तव-सिद्ध-साध्ये
(२७) अब्जभव-जिष्णुमुख-हृष्ट-सकल-त्रिदश-सप्तमरुद् अष्टवसु-यक्षगण-सिद्धजन-रुद्रगण-सत्कृत–पवित्रतर–मित्र-कुल-रत्न-सुगुण-स्तव-समस्त-प्रशस्त-बिरुद-स्तोम-निनदे
(२८) निरस्त-धनदेन्द्र-बिरुदे
(२९) सङ्क्रन्दनाद्यमर-वृन्दावकीर्यमाण-मन्दार-कुसुम-मुख–नन्दक-वर्षे
(३०) नवरत्न-मणिखचित-कनकमय-मण्टपे
(३१) किञ्चिद् आरब्ध-तारुण्यं
(३२) नत-जनैक-कारुण्यं
(३३) विदलित-महेश-चापं
(३४) विधिमुख-सुरादिविदित-प्रतापं
(३५) परिहृत-मुनिजन-तापं
(३६) भानुकुल-रत्न-दीपं
(३७) सम्पूरित-भक्त-जन-कामं
(३८) सजल-जलधर-श्यामं
(३९) सकल-लोकाभिरामं
(४०) श्रीरामं सन्निवेश्य,
(४१) केतकी-चम्पक-मल्लिका-कुसुमाद्यलङ्कृत-नीलालक-वेणीं
(४२) कलहंस-गामिनीं
(४३) करुणावलोकिनीं
(४४) अगणित-कल्याण-गुण-गण-शीलाम्
(४५) अनघ-मणि-खचित-हेमकण्ठीं
(४६) स्वर-जित-कल-कण्ठीं
(४७) हाटक-मणिमय-ताटङ्कालङ्कृत-कपोलाम्
(४८) अरविन्द-सुन्दर-मन्दहास-मुखीं
(४९) श्रीरघुनन्दनाभिमुखीं कृत्वा
(५०) ‘इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव।
प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना॥’
(५१) इति क्षीराब्धिरिव महालक्ष्मीं श्रीमते नारायणाय
(५२) शोभन-मन्त्राक्षत-हिरण्योदक-धारा-सहितं
(५३) मन्द-स्मितां सीतां
(५४) श्रीराम-चन्द्र-करारविन्दे समर्पयामास॥

❀
कन्यां कनकसम्पन्नां सर्वाभरणभूषिताम्।
दास्यामि विष्णवे तुभ्यं ब्रह्मलोकजिगीषया॥
विश्वम्भरः सर्वभूताः साक्षिण्यः सर्वदेवताः।
इमां कन्यां प्रदास्यामि पितॄणां तारणाय च॥

ततः—

गौरीं कन्यामिमां विप्र यथाशक्तिविभूषिताम्।
गोत्राय शर्मणे तुभ्यं दत्तां विप्र समाश्रय॥
कन्ये ममाग्रतो भूयाः कन्ये मे देवि पार्श्वयोः।
कन्ये मे पृष्ठतो भूयास्त्वद्दानान्मोक्षमाप्नुयाम्॥
मम वंशकुले जाता पालिता वत्सराष्टकम्।
तुभ्यं विप्र मया दत्ता पुत्रपौत्रप्रवर्धिनी॥

इति कन्यां निवेदयेत्।