Stotra · Sūrya
द्वादशार्यासूर्यस्तुतिः
Dvādaśāryāsūryastutiḥ
About this stotra
Twelve verses in the Āryā metre on Surya. It opens with a prayer that echoes the Ṛgveda: “May Sūrya, rising today and ascending the northern sky, swiftly dispel the disease of my heart and my pallor.” The second verse salutes the Lord of the lotuses, who crosses two thousand two hundred and two yojanas in half a twinkling of the eye; the third sees him as the twelve-fold one who moves through the world as the ten organs of action and knowledge, the mind and the jīva. He is the Yajus, the Ṛk and the Sāman, the Āgama and the sacred vaṣaṭ, the haṃsa and the paramahaṃsa; and from his several forms the devotee asks for knowledge, liberation, prosperity and health.Script
उद्यन्नद्य विवस्वानारोहन्नुत्तरां दिवं देवः।
हृद्रोगं मम सूर्यो हरिमाणं चाऽऽशु नाशयतु॥१॥
निमिषार्धेनैकेन द्वे च शते द्वे सहस्रे द्वे।
क्रममाण योजनानां नमोऽस्तु ते नलिननाथाय॥२॥
कर्म-ज्ञान-ख-दशकं मनश्च जीव इति विश्व-सर्गाय।
द्वादशधा यो विचरति स द्वादश-मूर्तिरस्तु मोदाय॥३॥
त्वं हि यजुर्ऋक् साम त्वमागमस्त्वं वषट्कारः।
त्वं विश्वं त्वं हंसस्त्वं भानो परमहंसश्च॥४॥
शिवरूपाज्ज्ञानमहं त्वत्तो मुक्तिं जनार्दनाकारात्।
शिखिरूपादैश्वर्यं त्वत्तश्चारोग्यमिच्छामि॥५॥
त्वचि दोषा दृशि दोषा हृदि दोषा येऽखिलेन्द्रियज-दोषाः।
तान् पूषा हतदोषः किञ्चिद् रोषाग्निना दहतु॥६॥
धर्मार्थ-काम-मोक्ष-प्रतिरोधानुग्र-ताप-वेग-करान्।
बन्दी-कृतेन्द्रिय-गणान् गदान् विखण्डयतु चण्डांशुः॥७॥
येन विनेदं तिमिरं जगदेत्य ग्रसति चरमचरमखिलम्।
धृतबोधं तं नलिनीभर्तारं हर्तारमापदामीडे॥८॥
यस्य सहस्राभीशोरभीशु-लेशो हिमांशु-बिम्बगतः।
भासयति नक्तमखिलं भेदयतु विपद्-गणानरुणः॥९॥
तिमिरमिव नेत्र-तिमिरं पटलमिवाशेष-रोग-पटलं नः।
काशमिवाधि-निकायं कालपिता रोगयुक्ततां हरतात्॥१०॥
वाताश्मरी-गदार्शस्त्वग्-दोष-महोदर-प्रमेहांश्च।
ग्रहणी-भगन्दराख्या महतीस्त्वं मे रुजो हंसि॥११॥
त्वं माता त्वं शरणं त्वं धाता त्वं धनं त्वमाचार्यः।
त्वं त्राता त्वं हर्ता विपदामर्क प्रसीद मम भानो॥१२॥
इत्यार्या-द्वादशकं साम्बस्य पुरो नभःस्थलात् पतितम्।
पठतां भाग्य-समृद्धिः समस्त-रोग-क्षयश्च स्यात्॥१३॥
॥इति श्री-द्वादशार्यासूर्यस्तुतिः सम्पूर्णा॥