देव-वन्दनम्
सदा बाल-रूपाऽपि विघ्नाद्रि-हन्त्री महा-दन्ति-वक्त्राऽपि पञ्चास्य-मान्या।
विधीन्द्रादि-मृग्या गणेशाभिधा मे विधत्तां श्रियं काऽपि कल्याण-मूर्तिः॥१॥
—गणेशस्तुतिः - सुब्रह्मण्यभुजङ्गं शङ्करभगवत्पादकृतम् - 1
पुस्तक-जप-वट-हस्ते वरदाभय-चिह्न-चारु-बाहु-लते।
कर्पूरामल-देहे वागीश्वरि शोधयाशु मम चेतः॥२॥
—प्रपञ्चसारः शङ्करभगवत्पादकृतः 8/70
गुरुपरम्परावन्दनम्
नारायणः पद्म-भवो वसिष्ठः शक्तिश्च तत्-पुत्र-पराशरश्च।
व्यासः शुको गौड-पदो यतीन्द्रो गोविन्द-योगीति गुरु-क्रमोऽयम्॥३॥
आद्यः श्री-शङ्कराचार्यो भगवत्पाद-संज्ञकः।
अवतीर्णः शम्भुरिति प्रथितः कालटी-पदे॥४॥
सुरेश्वरः पद्मपदो हस्तामलक-तोटकौ।
सर्वज्ञश्चेति तच्छिष्याः प्रथिता गुरु-सन्निभाः॥५॥
शङ्करः कामकोट्याख्यं पीठं काञ्च्यां व्यराजयत्।
प्रत्यस्थापयदद्वैतं पीठे सर्वज्ञके स्थितः॥६॥
आत्मानमनु सर्वज्ञं सुरेश्वर-मते स्थितम्।
गोप्तारं कामकोट्याख्य-पीठस्य व्यदधाद् गुरुः॥७॥
तदाद्येन्द्र-सरस्वत्याख्याऽविच्छिन्ना परम्परा।
पाति नो गुरु-वर्याणां शारदा-मठ-सुस्थिता॥८॥
श्री-शङ्करार्यमपरं श्री-शिवा-शिव-रूपिणम्।
पूज्य-श्री-कामकोट्याख्य-पीठ-गं तं दया-निधिम्॥९॥
अपार-करुणा-सिन्धुं ज्ञान-दं शान्त-रूपिणम्।
श्री-चन्द्रशेखर-गुरुं प्रणमामि मुदाऽन्वहम्॥१०॥
देवे देहे च देशे च भक्त्यारोग्य-सुख-प्रदम्।
बुध-पामर-सेव्यं तं श्री-जयेन्द्रं नमाम्यहम्॥११॥
नमामः शङ्करान्वाख्य-विजयेन्द्र-सरस्वतीम्।
श्री-गुरुं शिष्ट-मार्गानुनेतारं सन्मति-प्रदम्॥१२॥
गुरु-पादुका-पञ्चकम्
—गोविन्द-भगवत्-पूज्यपाद-सन्निधौ शङ्कर-भगवत्पाद-कृतम्
जगज्जनि-स्थेम-लयालयाभ्याम् अगण्य-पुण्योदय-भाविताभ्याम्।
त्रयी-शिरोजात-निवेदिताभ्यां नमो नमः श्री-गुरु-पादुकाभ्याम्॥१३॥
विपत्-तमः-स्तोम-विकर्तनाभ्यां विशिष्ट-सम्पत्ति-विवर्धनाभ्याम्।
नमज्जनाशेष-विशेष-दाभ्यां नमो नमः श्री-गुरु-पादुकाभ्याम्॥१४॥
समस्त-दुस्तर्क-कलङ्क-पङ्कापनोदन-प्रौढ-जलाशयाभ्याम्।
निराश्रयाभ्यां निखिलाश्रयाभ्यां नमो नमः श्री-गुरु-पादुकाभ्याम्॥१५॥
ताप-त्रयादित्य-करार्दितानां छाया-मयीभ्यामति-शीतलाभ्याम्।
आपन्न-संरक्षण-दीक्षिताभ्यां नमो नमः श्री-गुरु-पादुकाभ्याम्॥१६॥
यतो गिरोऽप्राप्य धिया समस्ता ह्रिया निवृत्ताः सममेव नित्याः।
ताभ्यामजेशाच्युत-भाविताभ्यां नमो नमः श्री-गुरु-पादुकाभ्याम्॥१७॥
ये पादुका-पञ्चकमादरेण पठन्ति नित्यं प्रयताः प्रभाते।
तेषां गृहे नित्य-निवास-शीला श्री-देशिकेन्द्रस्य कटाक्ष-लक्ष्मीः॥१८॥
भगवत्पादकृतं गुरु-वन्दनम्
प्रज्ञा-वैशाख-वेध-क्षुभित-जल-निधेर्वेद-नाम्नोऽन्तर-स्थं
भूतान्यालोक्य मग्नान्यविरत-जनन-ग्राह-घोरे समुद्रे।
कारुण्यादुद्दधारामृतमिदममरैर्दुर्लभं भूत-हेतोः
यस्तं पूज्याभिपूज्यं परम-गुरुममुं पाद-पातैर्नतोऽस्मि॥१९॥
यत्-प्रज्ञालोक-भासा प्रतिहतिमगमत् स्वान्त-मोहान्धकारो
मज्जोन्मज्जं च घोरे ह्यसकृदुपजनोदन्वति त्रासने मे।
यत्-पादावाश्रितानां श्रुति-शम-विनय-प्राप्तिरग्र्या ह्यमोघा
तत्-पादौ पावनीयौ भव-भय-विनुदौ सर्व-भावैर्नमस्ये॥२०॥
—माण्डूक्य-कारिका-भाष्यम्
यैरिमे गुरुभिः पूर्वं पद-वाक्य-प्रमाणतः।
व्याख्याताः सर्व-वेदान्ताः तान् नित्यं प्रणतोऽस्म्यहम्॥२१॥
—तैत्तिरीयोपनिषद्भाष्यम्
विमथ्य वेदोदधितः समुद्धृतं सुरैर्महाब्धेस्तु महात्मभिर्यथा।
तथाऽमृतं ज्ञानमिदं हि यैः पुरा नमो गुरुभ्यः परमीक्षितं च यैः॥२२॥
—उपदेशसाहस्र्याम्
सर्व-वेदान्त-सिद्धान्त-गोचरं तमगोचरम्।
गोविन्दं परमानन्दं सद्गुरुं प्रणतोऽस्म्यहम्॥२३॥
अखण्डानन्द-सम्बोधो वन्दनाद् यस्य जायते।
गोविन्दं तमहं वन्दे चिदानन्द-तनुं गुरुम्॥२४॥
नमो नमस्ते गुरवे महात्मने
विमुक्त-सङ्गाय सदुत्तमाय।
नित्याद्वयानन्द-रस-स्वरूपिणे
भूम्ने सदाऽपार-दयाम्बु-धाम्ने॥२५॥
स्वाराज्य-साम्राज्य-विभूतिरेषा
भवत्-कृपा-श्री-महिम-प्रसादात्।
प्राप्ता मया श्री-गुरवे महात्मने
नमो नमस्तेऽस्तु पुनर्नमोऽस्तु॥२६॥
स्वामिन् नमस्ते नत-लोक-बन्धो
कारुण्य-सिन्धो पतितं भवाब्धौ।
मामुद्धरात्मीय-कटाक्ष-दृष्ट्या
ऋज्व्याऽतिकारुण्य-सुधाभिवृष्ट्या॥२७॥
—विवेकचूडामणिः
वन्दे गुरूणां चरणारविन्दे
सन्दर्शित-स्वात्म-सुखावबोधे।
जनस्य ये जाङ्गलिकायमाने
संसार-हालाहल-मोह-शान्त्यै॥२८॥
—योगतारावलिः 1
श्री-गुरु-चरण-द्वन्द्वं वन्देऽहं मथित-दुस्सह-द्वन्द्वम्।
भ्रान्ति-ग्रहोपशान्तिं पांसु-मयं यस्य भसितमातनुते॥२९॥
—स्वात्मनिरूपणम् 1/1
वेदान्ताचार्यवन्दना
आदौ शिवस्ततो विष्णुः ततो ब्रह्मा ततः परम्।
वसिष्ठश्च ततः शक्तिः ततः षष्ठः पराशरः॥३०॥
ततो व्यासः शुकः पश्चाद् गौडपादाभिधस्ततः।
गोविन्दार्य-गुरुस्तस्माच्छङ्कराचार्य-संज्ञकः॥३१॥
पद्मपादः सुरेशश्च हस्तामलक-तोटकौ।
वेदान्त-शिक्षा-गुरव आचार्याः पान्तु मां सदा॥३२॥
—हुल्स्च्-कोशतः
सदाशिव-समारम्भां शङ्कराचार्य-मध्यमाम्।
अस्मदाचार्य-पर्यन्तां वन्दे गुरु-परम्पराम्॥३३॥
नारायणं पद्म-भुवं वसिष्ठं
शक्तिञ्च तत्-पुत्र-पराशरं च।
व्यासं शुकं गौड-पदं महान्तं
गोविन्द-योगीन्द्रमथास्य शिष्यम्॥३४॥
श्री-शङ्कराचार्यमथास्य पद्म-
पादं च हस्तामलकं च शिष्यम्।
तं तोटकं वार्तिक-कारमन्यान्
अस्मद्-गुरून् सन्ततमानतोऽस्मि॥३५॥
—साम्प्रदायिकश्लोकाः
मार्कण्डेय-संहितायां भगवत्पाद-प्रशंसा
श्री-शङ्कर-गुरु-चरण-स्मरणम् अभीष्टार्थ-करणमखिलानाम्।
सम्भवतु सर्वदा मम सम-रस-सुख-भाग्य-दान-निपुणतरम्॥३६॥
श्री-शङ्कराचार्य-पदारविन्द-सेवा हि सर्वेप्सित-कल्प-वल्ली।
लभ्येत जन्मान्तर-पुण्य-योगात् सुजन्मभिः शुद्ध-मनोभिषङ्गैः॥३७॥
शङ्कर-गुरु-चरणाम्बुजम् अखिल-जगन्मङ्गलं मनस्यनिशम्।
कलयामि कलि-मलापहम् अमित-सुखाधायकं बुधेन्द्राणाम्॥३८॥
लोकानुग्रह-तत्परः पर-शिवः सम्प्रार्थितो ब्रह्मणा
चार्वाकादि-मत-प्रभेद-निपुणां बुद्धिं सदा धारयन्।
कालट्याख्य-पुरोत्तमे शिव-गुरुर्विद्याधिनाथश्च यः
तत्-पत्न्यां शिव-तारके समुदितः श्री-शङ्कराख्यां वहन्॥३९॥
महात्रिपुरसुन्दरी-रमण-चन्द्रमौलीश्वर-
प्रसाद-परिलब्ध-वाङ्मय-विभूषिताशान्तरम्।
निरन्तरमुपास्महे निरुपमात्म-विद्या-नदी-
नदी-नद-पति-प्रभं मनसि शङ्करार्यं गुरुम्॥४०॥
भगवत्पाद-शिष्यैः कृताः गुरु-स्तुतयः
येषां धी-सूर्य-दीप्त्या प्रतिहतिमगमन्नाशमेकान्ततो मे
ध्वान्तं स्वान्तस्य हेतुर्जनन-मरण-सन्तान-दोलाधिरूढेः।
येषां पादौ प्रपन्नाः श्रुति-शम-विनयैर्भूषिताः शिष्य-सङ्घाः
सद्यो मुक्तौ स्थितास्तान् यति-वर-महितान् यावदायुर्नमामि॥४१॥
—श्रुतिसारसमुद्धरणं तोटकाचार्यकृतम् 188
वेदान्तोदर-वर्ति भास्वदमलं ध्वान्त-च्छिदस्मद्-धियः
दिव्यं ज्ञानमतीन्द्रियेऽपि विषये व्याहन्यते न क्वचित्।
यो नो न्याय-शलाकयैव निखिलं संसार-बीजं तमः
प्रोत्सार्याविरकार्षीद् गुरु-गुरुः पूज्याय तस्मै नमः॥४२॥
—नैष्कर्म्यसिद्धिः - श्रीसुरेश्वराचार्यकृता 4.76-77
आ शैलादुदयात् तथाऽस्त-गिरितो भास्वद्-यशोराशिभिः
व्याप्तं विश्वमनन्धकारमभवद् यस्य स्म शिष्यैरिदम्।
आराद् ज्ञान-गभस्तिभिः प्रतिहतश्चन्द्रायते भास्करः
तस्मै शङ्कर-भानवे तनु-मनोवाग्भिर्नमः स्यात् सदा॥४३॥
यत्-प्रज्ञोदधि-युक्ति-शब्दन-खज-श्रद्धैक-सन्नेत्रक-
स्थैर्य-स्तम्भ-मुमुक्षु-दुःखित-कृपा-यत्नोत्थ-बोधामृतम्।
पीत्वा जन्म-मृति-प्रवाह-विधुरा मोक्षं ययुर्मोक्षिणः
तं वन्देऽत्रि-कुल-प्रसूतममलं वेधोभिधं मद्-गुरुम्॥४४॥
—बृहदारण्यकभाष्यवार्त्तिकम् - सुरेश्वराचार्यकृतम्
नमाम्यभोगि-परिवार-सम्पदं निरस्त-भूतिमनुमार्ध-विग्रहम्।
अनुग्रमुन्मृदित-काल-लाञ्छनं विना-विनायकमपूर्व-शङ्करम्॥४५॥
यद्-वक्त्र-मानस-सरः-प्रतिलब्ध-जन्म-
भाष्यारविन्द-मकरन्द-रसं पिबन्ति।
प्रत्याशमुन्मुख-विनीत-विनेय-भृङ्गाः
तान् भाष्य-वित्तक-गुरून् प्रणमामि मूर्ध्ना॥४६॥
—पञ्चपादिका पद्मपादाचार्यकृता
वक्तारमासाद्य यमेव नित्या सरस्वती स्वार्थ-समन्विताऽऽसीत्।
निरस्त-दुस्तर्क-कलङ्क-पङ्का नमामि तं शङ्करमर्चिताङ्घ्रिम्॥४७॥
—सङ्क्षेपशारीरकं श्रीसर्वज्ञात्मेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः कृतम्
सदाशिवब्रह्मेन्द्रविरचितायां जगद्गुरुरत्नमालायां भगवत्पाद-चरितम्
यदबोध-वशादहं ममेदं तदिहेत्यादिरुदेति भूरि-भेदः।
तदखण्डमनन्तमद्वितीयं परमानन्द-मयं पदं श्रयेयम्॥४८॥
कलिना बलिनाऽखिले खिलेऽपि स्खलिते श्रौत-पथेऽपथे प्रवृद्धे।
जप-होम-तपस्सु नाम-शेषेष्वपि यातेषु सुभाषितेषु शोषम्॥४९॥
जगदीक्षण-विह्वलामृतान्धो-निगद-व्यक्त-कृपा-रसानुबन्धम्।
प्रणिदिश्य गुहं पुरैव गन्तुं प्रणिबन्धुं च मखान् द्विषश्च यन्तुम्॥५०॥
अवतार्य सुरान् परांश्च पूर्वं विधि-विष्ण्विन्द्र-मुखान् विनोद-पूर्वम्।
स्वयमप्यवतीर्य सुत्युरार्या-कमितुः श्री-शिव-शर्मणो विचार्य॥५१॥
उदभूत् सदने निटाल-दृग् यो मद-भाजां सुधियां प्रमाथ-योग्ये।
शिशुरर्पयतान्मुमुक्षु-भाग्यं स शुभं शङ्कर-देशिकः सुभोग्यम्॥५२॥
प्रति-चन्द्र-भवं निवृत्ति-धर्मा श्रित-गोविन्द-मुनेरवाप्त-धर्मा।
जयतात् कृत-सूत्र-भाष्य-कर्मा स्वयमन्ते-वसतां वितीर्ण-शर्मा॥५३॥
कुहनान्त्यज-विश्वनाथ-सृष्टो द्रुहिण-व्यास-वरोदितानुशिष्टः।
ममतां मम तावदेष भिन्द्यान्नमतश्चोपरतिं ददात्वनिन्द्याम्॥५४॥
प्रविशन् बदरीमवाप्य सद्यः परमाचार्य-पदार्चनं क्रमाद् यः।
धवलाचलमाप्य योऽप्यमाद्यच्छिव-लावण्यमुदीक्ष्य तं प्रपद्ये॥५५॥
प्रतिपादित-लिङ्ग-पञ्चकेऽमुं प्रणिवर्त्याशु तिरोहिते गिरीशे।
विनिवृत्य स दिग्-जय-प्रवृत्तो विविधैः शिष्य-वरैर्विभातु चित्ते॥५६॥
अथ कान्यकुमार-सन्धि-सेतु-स्थलिनी-वैङ्कट-कालहस्ति-यातुः।
यमि-नेतुरमुष्य काञ्चि-यात्रा शमिदानीं शम-दं क्रियाद् विचित्रा॥५७॥
श्रित-निर्मल-राजसेन-चोल-क्षिति-पालोद्धृत-विप्र-देव-शालः।
वरदस्य तथाऽऽम्र-नायकस्याप्युरु-वेश्म-द्वय-कृज्जयाय मे स्यात्॥५८॥
प्रकृतिं च गुहाश्रयां महोग्रां स्व-कृते चक्र-वरे प्रवेश्य योऽग्रे।
अकृताश्रित-सौम्य-मूर्तिमार्यां सुकृतं नः स चिनोतु शङ्करार्यः॥५९॥
उपयात्सु बुधेषु सर्व-दिग्भ्यः प्रदिशन्नाशु पराभवं य एभ्यः।
विधृताखिल-वित्-पदश्च काञ्च्यामधृतार्तिः स दिशेच्छ्रियं च काञ्चित्॥६०॥
समतिष्ठिपदा-हिमाद्रि-सेव्यं क्रमशो धर्म-विचारणाय दिव्यम्।
अधि-काञ्चि च शारदा-मठं योऽभ्यधिकं नः सुखमातनोतु सोऽयम्॥६१॥
परमन्तिक-सत्-सुरेश्वराद्यैः परमाद्वैत-मतं स्फुटं प्रवेद्य।
परि-काञ्चिपुरं परे विलीनः परमायास्तु शिवाय सद्गुरुर्नः॥६२॥
कामकोटि-परम्परागतैः आचार्यैः कृताः स्तुतयः
नमस्तस्मै भगवते शङ्कराचार्य-रूपिणे।
येन वेदान्त-विद्येयमुद्धृता वेद-सागरात्॥६३॥
—विद्यारण्यमुनिविरचितायाम् अपरोक्षानुभूतिदीपिकायाम्
स्तुवन्मोह-तमः-स्तोम-भानु-भावमुपेयुषः।
स्तुमस्तान् भगवत्पादान् भव-रोग-भिषग्-वरान्॥६४॥
—सदाशिवेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः कृता ब्रह्मसूत्रवृत्तिः
वेदान्तार्थाभिधानेन सर्वानुग्रह-कारिणम्।
यति-रूप-धरं वन्दे शङ्करं लोक-शङ्करम्॥६५॥
—नवपञ्चाशत्तमैः आचार्यैः श्रीभगवन्नामबोधेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः कृतं हरिहराद्वैतभूषणम्
यमाश्रिता गिरां देवी नन्दयत्यात्म-संश्रितान्।
तमाश्रये श्रिया जुष्टं शङ्करं करुणा-निधिम्॥६६॥
—नवपञ्चाशत्तमैः आचार्यैः श्रीभगवन्नामबोधेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः प्रणीतम् विवरणप्रमेयसङ्ग्रहात्मकम् अद्वैतभूषणम्
सर्व-तन्त्र-स्वतन्त्राय सदाऽऽत्माद्वैत-वेदिने।
श्रीमते शङ्करार्याय वेदान्त-गुरवे नमः॥६७॥
अविप्लुत-ब्रह्मचर्यान् अन्वितेन्द्र-सरस्वतीन्।
आत्त-मिथ्यावार-पथान् अद्वैताचार्य-सङ्कथान्॥६८॥
आ-सेतु-हिमवच्छैलं सदाचार-प्रवर्तकान्।
जगद्-गुरून् स्तुमः काञ्ची-शारदा-मठ-संश्रयान्॥६९॥
—पञ्चषष्टितमैः पीठाधिपतिभिः श्रीमत्सुदर्शनमहादेवेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः प्रणीतः जगद्गुरु-परम्परा-स्तवः
गुरुर्नाम्ना महिम्ना च शङ्करो यो विराजते।
तदीयाङ्घ्रि-गलद्-रेणु-गणायास्तु नमो मम॥७०॥
—अष्टषष्टितमाचार्यैः श्रीचन्द्रशेखरेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः प्रणीतम्
कामाक्षी-करुणा-रूपं कामकोटि-जगद्गुरुम्।
चिन्मूर्तिं कलये चित्ते शङ्कराचार्यमव्ययम्॥७१॥
—नवषष्टितमाचार्यैः श्रीजयेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः प्रणीतम्
भजेऽहं भगवत्पादं भारतीय-शिखामणिम्।
अद्वैत-मैत्री-सद्भाव-चेतनायाः प्रबोधकम्॥७२॥
—सप्ततितमाचार्यैः श्रीशङ्करविजयेन्द्रसरस्वतीश्रीचरणैः प्रणीतम्
शङ्कर-चरित्र-ग्रन्थेषु
मेधावी निगम-पटुर्बहु-श्रुतो वा येनर्ते न कलयिता किलात्म-तत्त्वम्।
तन्नेत्रं तमसि च दिव्य-दृष्टि-दायि श्रेयो नः प्रदिशतु धाम देशिकाख्यम्॥७३॥
—पुण्यश्लोकमञ्जरी
नमामि शङ्कराचार्य-गुरु-पाद-सरोरुहम्।
यस्य प्रसादान्मूढोऽपि सर्वज्ञोऽहं सदाऽस्म्यहम्॥७४॥
वेदे ब्रह्म-समस्तदङ्ग-निचये गर्गोपमस्तत्-कथा-
तात्पर्यार्थ-विवेचने गुरु-समस्तत्-कर्म-संवर्णने।
आसीज्जैमिनिरेव तद्-वचन-ज-प्रोद्बोध-कन्दे समो
व्यासेनैव विभाति सद्गुरुरसौ श्री-शङ्कराख्यः क्षितौ॥७५॥
अद्वैतार्णव-पूर्ण-चन्द्रमभिदा-पद्माटवी-भास्करं
विद्वत्-कोटि-समर्चिताङ्घ्रि-युगलं प्रद्वेष-कक्षानलम्।
हृद्याभेद्य-समस्त-वेद-जनित-प्रोद्यद्-विवेकाङ्कुरं
स्विद्यद्-वागमृतं परात्-पर-गुरुं श्री-शङ्करं तं भजे॥७६॥
—आनन्दगिरीयशङ्करविजयः
गामाक्रम्य पदेऽधिकाञ्चि निबिडं स्कन्धैश्चतुर्भिस्तथा
व्यावृण्वन् भुवनान्तरं परिहरंस्तापं स-मोह-ज्वरम्।
यः शाखी द्विज-संस्तुतः फलति तत् स्वाद्यं रसाख्यं फलं
तस्मै शङ्कर-पादपाय महते तन्मस्त्रि-सन्ध्यं नमः॥७७॥
—व्यासाचलीयशङ्करविजयः
देशे कालडि-नाम्नि केरल-धरा-शोभा-करे सद्-द्विजे
जातः श्रीपति-मन्दिरस्य सविधे सर्वज्ञतां प्राप्तवान्।
भूत्वा षोडश-वत्सरे यति-वरो गत्वा बदर्याश्रमं
कर्ता भाष्य-निबन्धनस्य सु-कविः श्री-शङ्करः पावनः॥७८॥
—गोविन्दानन्दरचिते शङ्कराचार्यचरिते
अज्ञानान्तर्गहन-पतितान् आत्म-विद्योपदेशैः
त्रातुं लोकान् भव-दव-शिखा-ताप-पापच्यमानान्।
मुक्त्वा मौनं वट-विटपिनो मूलतो निष्पतन्ती
शम्भोर्मूर्तिश्चरति भुवने शङ्कराचार्य-रूपा॥७९॥
—नवकालिदासमाधवकविकृतः शङ्करदिग्विजयः
क्वेमे शङ्कर-सद्गुरोर्गुण-गणा दिग्-जाल-कूलङ्कषाः
कालोन्मीलित-मालती-परिमलावष्टम्भ-मुष्टिन्धयाः।
क्वाहं हन्त तथाऽपि सद्गुरु-कृपा-पीयूष-पारम्परी-
मग्नोन्मग्न-कटाक्ष-वीक्षण-बलादस्मि प्रशस्तोऽर्हताम्॥८०॥
—सङ्क्षेपशङ्करविजये
श्रीमच्छङ्कर-सद्गुरोर्भगवतोऽगाधामसाधारणीं
वाणीं नः प्रतनीयसीं मुहुरिमां गाढुं समुत्कण्ठते।
तन्मूर्तिः प्रभुरेव भक्त-जनता-वात्सल्य-वैपुल्य-भूः
अस्मै साधु ददातु शस्त-दयया हस्तावलम्बं हरः॥८१॥
—वल्लीसहायकविकृतौ आचार्यदिग्विजये
अन्यैः वेदान्ताचार्यैः कृताः स्तुतयः
प्रचार्यं सर्व-लोकेषु सञ्चार्यं हृदयाम्बुजे।
विचार्यं सर्व-वेदान्तैः आचार्यं शङ्करं भजे॥८२॥
—नारायणीयोपनिषद्भाष्ये
भगवत्पाद-पादाब्ज-पांसवः सन्तु सन्ततम्।
अपारासार-संसार-सागरोत्तार-सेतवः॥८३॥
—चित्सुखाचार्याणां भाष्यभावप्रकाशिकायाम्
उद्धृत्य वेद-पयसः कमलामिवाब्धेः
आलिङ्गिताखिल-जगत्-प्रभवैक-मूर्तिम्।
विद्यामशेष-जगतां सुख-दामदाद् यः
तं शङ्करं विमल-भाष्य-कृतं नमामि॥८४॥
—विवरणाचार्याणां पञ्चपादिकाविवरणे
यद्-भाष्याम्बुज-जात-जात-मधुर-प्रेयोमधु-प्रार्थना-
सार्थ-व्यग्र-धियः समग्र-मरुतः स्वर्गेऽपि निर्वेदिनः।
यस्मिन् मुक्ति-पथः पथीन-मुनिभिः सम्प्रार्थितः सम्बभौ
तस्मै भाष्य-कृते नमोऽस्तु भगवत्पादाभिधां बिभ्रते॥८५॥
—आनन्दगिर्याचार्याणां सूत्रभाष्यव्याख्यायां - ६
श्री-गुरुं भगवत्पादं शरण्यं भक्त-वत्सलम्।
शिवं शिव-करं शुद्धमप्रमेयं नमाम्यहम्॥८६॥
—अद्वैतसभायाः ब्रह्मविद्यापत्रिकायां प्रकाशिते अज्ञातकर्तृके गुर्वष्टके
तं वन्दे शङ्कराचार्यं लोक-त्रितय-शङ्करम्।
सत्-तर्क-नखरोद्गीर्ण-वावदूक-मतङ्गजम्॥८७॥
—तत्त्वबोधभगवत्प्रणीते तत्त्वबोधे
आनन्द-घनमद्वन्द्वं निर्विकारं निरञ्जनम्।
भजेऽहं भगवत्पादं भजतामभय-प्रदम्॥८८॥
—मनीषा-पञ्चक-व्याख्याने
यद्-भाष्योक्तेर्लव-परिजुषश्छात्र-वर्गा महान्तः
निर्भिन्दन्ति प्रबल-मतयो वादि-शैलं समस्तम्।
यैर्वेदाब्धेरमृतमिव सद्-भाष्यमापत् प्रकाशं
तत्-पादाब्जं स्फुरतु हृदये ह्युद्धृतं सर्वदा मे॥८९॥
—मनीषापञ्चरत्नलघुविवरणे
महा-मोह-पङ्के विरिञ्चाचरान्तं
प्रजा-हस्तिनं मग्नमालोक्य भाष्यैः।
जलैः क्षालयित्वाऽऽत्म-विद्या-दिवं यो
नयत्येकलं शङ्करं तं नमामि॥९०॥
—ज्ञानामृतयतेः कृतौ विद्यासुरभिसंज्ञके नैष्कर्म्यसिद्धिविवरणे
संसार-सर्प-परिदष्ट-विनष्ट-जन्तु-
सञ्जीवनाय परया कृपयोपपन्नः।
ब्रह्मावबोध-परमौषधमुद्वहन् यः
तं शङ्करं परतरं भिषजां भजामि॥९१॥
—अद्वैतबोधामृतम्
वेदान्ताम्भोगभीरा नय-मकर-कुला ब्रह्म-विद्याब्ज-षण्डा
पाषण्डोत्तुङ्ग-वृक्ष-प्रमथन-निपुणा मान-वीची-तरङ्गा।
यस्यास्योत्था सरस्वत्यखिल-भव-भय-ध्वंसिनी शङ्करस्य
गङ्गा शम्भोः कपर्दादिव निखिल-गुरोर्नौमि तत्-पाद-पद्मम्॥९२॥
—ज्ञानघनपादानां तत्त्वशुद्धौ
सूत्र-प्रग्रह-वेद-वाजिनि महन्मीमांसक-स्यन्दने
तिष्ठन् भाष्य-पिनाकमुज्ज्वल-गुणं कृत्वाऽऽत्म-धी-सायकम्।
आकृष्य प्रदहन्नशेष-विपदां मूलं पुराणां त्रयं
भूयान्नोऽभिनवः पुरारिरशुभस्योच्छित्तये शङ्करः॥९३॥
—रामानन्दस्य ऋजु-विवरण-व्याख्यायाम्
यद्-भाष्य-सागर-ज-युक्ति-मणीन् प्रकीर्णान्
प्राप्याधुना कतिपयान् कवयो भवन्ति।
तस्मै नमो जन-मनोब्ज-दिवाकराय
कृत्स्नागमार्थ-निलयाय यतीश्वराय॥९४॥
—बोधनिधि-कृते उपदेश-प्रकरण-विवरणे
वेदान्तार्थं गभीरं ह्यति-सुगमतया बोधयामीति विष्णुः
व्यासात्माऽसूत्रयत् तद् दुरधिगममभूद् वादि-दुर्बुद्धि-भेदात्।
भिन्दन् दुर्बुद्धि-भेदं य इह करुणयाऽभाष्ययद् भाष्यमेतत्
तं वन्दे सर्व-वन्द्यं त्रि-जगति भगवत्पाद-संज्ञं महेशम्॥९५॥
—रामानन्दसरस्वतीकृतविवरणोपन्यासे
त्रि-वर्गेणाक्रान्ते जनन-मरणादि-व्रण-भुवा
जनेऽस्मिन् सर्वस्मिंस्तिमिर-परिणाहैक-शरणे।
निषेक्तुं निध्यातोऽमृतमग-पतिः शङ्कर इति
स्व-नाम व्याख्यातुं जयति कुहना-भिक्षुरनिशम्॥९६॥
—अभिनवद्राविडाचार्य-श्रीबालकृष्णानन्दसरस्वतीनां शारीरकमीमांसाभाष्यवार्तिके
श्री-सम्बन्धमुदीक्ष्य वाचक-पदे यान् शार्ङ्गिणं वैष्णवाः
चन्द्रोत्तंस-पदास्पदत्व-कलनाच्छम्भुं च शैवा विदुः।
आनन्दाद्वय-शोभमान-परम-प्रेमास्पदं योगिनः
तान् पादाम्बुज-रेणु-धूत-तमसो वन्दे सदा श्री-गुरून्॥९७॥
—गङ्गाधरसरस्वत्याख्यभिक्षुणा रचितायाम् आत्मसाम्राज्यसिद्धिव्याख्यायाम्
नमः श्री-शङ्कराचार्य-गुरवे शङ्करात्मने।
शरीरिणां शङ्कराय शङ्कर-ज्ञान-हेतवे॥९८॥
—नृसिंहाश्रमविरचितायां तत्वबोधिन्याख्यायां सङ्क्षेपशारीरकटीकायाम्
याऽनुभूतिः स्वयं-ज्योतिरादित्येशान-विग्रहा।
शङ्कराख्या च तं नौमि सुरेश्वर-गुरुं परम्॥९९॥
—नृसिंहप्रज्ञमुनिकृते बृहदारण्यकभाष्यवार्तिकन्यायतत्त्वविवरणे
संसाराब्धि-निषण्णाज्ञ-निकर-प्रोज्जिहीर्षया।
कृत-संहननं वन्दे शङ्करं लोक-शङ्करम्॥१००॥
—विज्ञानवासयतिरचितायां पञ्चपादिकाव्याख्यायाम्
वेदान्तार्थ-तदाभास-क्षीर-नीर-विवेकिनम्।
नमामि भगवत्पादं पर-हंस-धुरन्धरम्॥१०१॥
—अमलानन्दसरस्वतीनां वेदान्तकल्पतरौ
नाना-भाष्यादृता सा सगुण-फल-गतिर्वैध-विद्या-विशेषैः
तत्-तद्-देशाप्ति-रम्या सरिदिव सकला यत्र यात्यंश-भूयम्।
तस्मिन्नानन्द-सिन्धावतिमहति फले भाव-विश्रान्ति-मुद्रा
शास्त्रस्योद्घाटिता यैः प्रणमत हृदि तान् नित्यमाचार्य-पादान्॥१०२॥
—अप्पयदीक्षितानां न्यायरक्षामणौ
प्रचण्ड-पाखण्ड-विखण्डनोद्यतं त्रयी-शिरोर्थ-प्रतिपादने रतम्।
बुधैर्नुतं योग-कलाभिरावृतं नमामि तं शङ्कर-देशिकं ततम्॥१०३॥
—सच्चिदानन्दसरस्वतीकृतायाम् आर्याव्याख्यायाम्
दृष्ट्वा यो दिव्य-दृष्टिः कलि-युग-समये “मन्द-भाग्या मनुष्याः
तस्मात् तन्त्र-प्रपञ्चः सुर-यजन-विधिर्मत्-कृतो निष्फलः स्यात्”।
इत्याविर्भूय पृथ्व्यां पुनरपि कृतवांस्तन्त्र-सारं गिरीशः
तं वन्दे शङ्कराख्यं महिततम-मनः-प्रार्थनीयार्थ-रूपम्॥१०४॥
—प्रपञ्चसारसम्बन्धदीपिकायाम्
येनाद्वन्द्वमखण्डमक्षय-पदं प्रादर्शि तापापहं
भाष्य-ग्रन्थि-निबन्धनैः श्रुति-शिरोवाक्यार्थ-विद्योतिभिः।
नित्यो यत्र समस्त-सद्-गुण-गणस्तं शङ्कराचार्य-गीर्
विख्यातं मुनि-मौलि-लालित-पद-द्वन्द्वं सदा संश्रये॥१०५॥
—रामतीर्थस्वामिरचितायाम् अन्वयार्थप्रकाशिकाख्यायां सङ्क्षेपशारीरकव्याख्यायाम्
वेदान्त-व्रात-नीरं शत-पथ-कथित-न्याय-रत्न-प्रपूरं
पारावारं सुतारं निगम-मुख-षडङ्गात्म-सद्-ग्राह-घोरम्।
कारं-कारं सुगाहं श्रुत-मत-मथितैर्ब्रह्म-विद्यामृतं यः
प्रादादादाय तस्मादशरण-शरणं शङ्करं तं नमामः॥१०६॥
—आनन्दपूर्णरचितायां न्यायकल्पलतिकानाम्न्यां सुरेश्वरवार्तिकटीकायाम्
वेदान्तार्थ-विभासकाय गुरवे शान्ताय सन्न्यासिने
नाना-वादि-नगेन्द्र-सङ्घ-पवये योगीन्द्र-वन्द्याय च।
मोह-ध्वान्त-दिवाकराय भगवत्पादाभिधां बिभ्रते
तस्मै भाष्य-कृते नमोऽस्तु सततं पूर्णाय बोधात्मने॥१०७॥
—तैत्तिरीयभाष्यटीकायाम्
ये वेदान्त-सुधोदधिं सुमनसां निःश्रेयसाय स्वयं
निर्मथ्योदहरन्निरूपण-गुणावृत्तेन चेतोमथा।
अद्वैतामृतमासुरानुशयिनामास्वादनीयेतरत्
तानाऽऽस्माक-गुरोरुपैमि भगवत्पादादिमान् देशिकान्॥१०८॥
—कृष्णानन्दयतिकृतौ सिद्धान्तसिद्धाञ्जने
काले शिवः क्रम-वशात् कलि-दोष-दुष्टे
यः सम्प्रदाय-रहितं तदपेक्ष्य भूयः।
क्षोण्यामवातरदशेष-जगद्धितार्थी
श्री-शङ्कराख्यममलं गुरुमाश्रये तम्॥१०९॥
—नारायणकृतौ प्रपञ्चसारार्थदीपे
वेदाद्यागम-दुग्ध-सिन्धु-मथनात् तन्मेय-मन्थाद्रिणा
दिव्याभोग-विचार-वासुकि-वशादाश्रित्य धैर्यं परम्।
ब्रह्मोद्बोध-सुधां विधाय दयया मर्त्यानमर्त्यानमी
कुर्वन्तो गुरवो जयन्ति जगतां लक्ष्मीश-वद् रक्षकाः॥११०॥
—वरदराजपण्डितकृतौ खण्डनमण्डने
यदीय-वाक्-सूर्य-रुचि-प्रणाशितः
हृदन्ध-कारो नमतामशेषतः।
महात्मनः शिष्य-हिते सदा रतान्
नमामि तान् शङ्कर-पूज्य-देशिकान्॥१११॥
—शङ्कुकविरचिते कैवल्यनवनीते
यद्-वक्त्राम्बुज-निस्सृतं परमकं श्री-सूत्र-भाष्यामृतं
पीत्वा मादृश-जीव-भङ्ग-निचया नन्दन्ति मोक्षाङ्गणे।
नाना-वादि-मदेभ-भञ्जन-महा-व्यग्रोग्र-कण्ठीरवान्
वन्दे व्यास-मुनीन्द्र-शङ्कर-मुखान् सद्-देशिकांस्तानहम्॥११२॥
—अमरेश्वरशास्त्रिरचिते अज्ञानध्वान्तचण्डभास्करे
यो लोकोपकृति-प्रविष्ट-हृदयो जित्वाऽतिबाह्यं मतं
श्रीमच्छङ्कर-शब्द-पूर्व-भगवत्पादाभिधानं गतम्।
सद्-वेदान्त-रहस्य-वत् स्फुटितवान् गोप्यं रहो-मानवं
तं वन्दे भगवन्तमन्तक-रिपुं सर्वान्तराय-च्छिदम्॥११३॥
—कामेश्वरसूरिकृतायाम् अरुणामोदिनीनाम्न्यां सौन्दर्यलहरीव्याख्यायाम्
अखिल-पर-हंस-देशिकमागम-गूढार्थ-दर्शकं प्राज्ञम्।
स्वानन्द-पूर्ण-सागरमनिशमहं नौमि शङ्कराचार्यम्॥११४॥
—नागनाथरचिते आत्मबोधप्रकरणे
विष्णवे व्यास-रूपाय ब्रह्म-सूत्र-कृते नमः।
महेशाय च तद्-भाष्य-कृते शङ्कर-रूपिणे॥११५॥
—अल्लालसूरिरचिते भामतीतिलके
हर-लीलावताराय शङ्कराय वरौजसे।
कैवल्य-कलना-कल्प-तरवे गुरवे नमः॥११६॥
—उमामहेश्वररचितायां तत्त्वचन्द्रिकायाम्
यत्-पादाब्ज-प्रभव-विमल-श्री-परागालि-भास्वान्
मत्-स्वान्त-स्थं प्रणुदति तमः-पुञ्जमत्यन्त-चण्डम्।
यत्-कारुण्य-प्लव-परिजुषा तारितोऽनेन तूर्णं
संसाराब्धिः प्रणतिरनिशं स्याद् गुरूणां पदाब्जे॥११७॥
—सीतारामसूरिरचिते वेदान्तकौस्तुमे
पाराशर्य-वचोविलास-मसृणैः सूत्रैः क्रमेणाततैः
अत्यस्तैः प्रकटीचकार भगवान् यो भाष्य-संज्ञं पटम्।
अज्ञानोद्भव-जाड्य-नाश-करणं स्वानन्द-दं सेविनां
तं वन्देऽखिल-योगि-वन्द्य-चरणं श्री-शङ्करं शं-करम्॥११८॥
—कमलाकरदेवकृतौ आनन्दविलासे
योऽयं दैवत-सार्वभौम-विभवो विश्वाधिको रुद्र इ
त्याद्यैराद्य-वचोभिरद्वयपरैरद्यापि संस्तूयते।
अद्वैतात्म-विबोधनाय विदुषामिच्छा-समङ्गीकृत-
श्रीमच्छङ्कर-देशिकेन्द्र-वपुषं श्री-शङ्करं भावये॥११९॥
—शङ्कराचार्याष्टके
शङ्कर-वाङ्महिमा
अधिगत-भिदा पूर्वाचार्यानुपेत्य सहस्र-धा
सरिदिव मही-भागान् सम्प्राप्य शौरि-पदोद्गता।
जयति भगवत्पाद-श्रीमन्मुखाम्बुज-निर्गता
जनन-हरणी सूक्तिर्ब्रह्माद्वयैक-परायणा॥१२०॥
—अप्पय्यदीक्षितानां सिद्धान्तलेशसङ्ग्रहे
संसाराध्वनि ताप-भानु-किरण-प्रोद्भूत-दाह-व्यथा-
खिन्नानां जल-काङ्क्षया मरु-भुवि श्रान्त्या परिभ्राम्यताम्।
अत्यासन्न-सुखाम्बुधिं सुख-करं ब्रह्माद्वयं दर्शय-
न्त्येषा शङ्कर-भारती विजयते निर्वाण-सन्दायिनी॥१२१॥
—विवेकचूडामणौ
जय-घोषः
श्री-शङ्कराचार्य-वर्य ब्रह्म-ज्ञान-प्रदायक।
अज्ञान-तिमिरादित्य सुज्ञानाब्धि-सुधाकर॥१२२॥
ज्ञान-मुद्राञ्चित-कर शिष्य-हृत्-ताप-हारक।
कम्र-मुक्ति-गृह-द्वार-कवाट-घ्न-पदाम्बुज॥१२३॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
षण्मत-स्थापनाचार्य त्रयी-मार्ग-प्रकाशक।
प्रसन्न-वदनाम्भोज परमार्थ-प्रकाशक॥१२४॥
ज्ञानात्मकैक-दण्डाढ्य कमण्डलु-लसत्-कर।
काषाय-वसनोपेत भस्मोद्धूलित-विग्रह॥१२५॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
श्रीमत्-कैलास-निलय-सच्छिवांशावतारक।
कालटी-क्षेत्र-निवसदार्याम्बा-गर्भ-संश्रित॥१२६॥
शिवादि-गुरु-वंशाम्बुनिधि-राकेश-सन्निभ।
पितृ-दत्तान्वर्थ-भूत-शङ्कराख्या-समुज्ज्वल॥१२७॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
अभ्यस्त-वेद-वेदाङ्ग निखिलागम-पारग।
दरिद्र-ब्राह्मणी-दत्त-भिक्षामलक-तोषित॥१२८॥
स्वर्णामलक-सद्वृष्टि-प्रसादानन्दित-द्विज।
अष्ट-वर्ष-चतुर्-वेदिन् द्वादशाखिल-शास्त्र-ग॥१२९॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
सरिद्-वर्त्मातप-श्रान्त-मातृ-दुःखापनोदक।
नक्र-ग्रह-व्याज-मातृ-मत-पारमहंस्यक॥१३०॥
चिन्तना-मात्र-सान्निध्य-करणाश्वासिताम्बक।
सोमोद्भवा-तटी-कॢप्त-सौम्य-गोविन्द-सेवन॥१३१॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
गोविन्दार्य-मुखावाप्त-महावाक्य-चतुष्टय।
योग-सिद्धि-गृहीतेन्दुभवा-पूर-कमण्डलो॥१३२॥
गुर्वनुज्ञात-विश्वेश-दिदृक्षा-गमनोत्सुक।
चण्डालाकार-विश्वेश-प्रश्नानुप्रश्न-हर्षित॥१३३॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
विश्वेशानुग्रहावाप्त-भाष्य-ग्रथन-नैपुण।
भाष्य-स्फुट-श्रुतिशिरो-मत-तत्त्वाभिलापक॥१३४॥
यदूद्वह-प्रोक्त-गीता-याथातथ्य-विवेचक।
ब्रह्मसूत्रार्थ-संवाद-हृष्यत्-सत्यवती-सुत॥१३५॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
मन्दाकिनी-झरी-रम्य-भाष्य-पावित-भूतल।
भाष्य-सार-प्रकरण-कृत-जिज्ञासु-तोषण॥१३६॥
सौन्दर्य-लहरी-मुख्य-बहु-स्तोत्र-विधायक।
योगजाग्नि-कृत-स्वाम्बा-यज्ञ-स्थापित-सत्पथ॥१३७॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
त्रिरधीतात्मीय-भाष्य-सनन्दन-समाश्रय।
कुकूलानल-कूट-स्थ-कुमारिल-कृतानते॥१३८॥
कर्मैक-पथिकोद्दण्ड-मण्डनान्त्याश्रम-प्रद।
कञ्ज-योन्यवतार-श्री-सुरेश्वर-सुदेशिक॥१३९॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
यथावत्-तत्त्व-विज्ञातृ-हस्तामलक-सद्गुरो।
तोटकाभिव्यक्त-भक्ति-तत्त्व-ज्ञानाढ्य-शिष्यक॥१४०॥
पृथ्वीधवादि-शिष्यौघ-शिरोधृत-पद-द्वय।
शारदा-स्थापना-पूत-ऋश्यशृङ्ग-गिरि-स्थल॥१४१॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
ककुब्जय-महायात्रा-पवित्रित-महीतल।
रामेश्वरादि-मेर्वन्त-प्रतिष्ठापित-सन्मत॥१४२॥
अद्वैत-स्थापनाचार्य भगवत्पाद-संज्ञक।
वेद-वेदान्त-सम्प्रोक्त-रक्षार्थ-मठ-कल्पन॥१४३॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
कैलास-यात्रा-सम्प्राप्त-चन्द्रमौलि-प्रपूजक।
नेपाल-केदार-वर-सिद्धि-लिङ्ग-निधायक॥१४४॥
चिदम्बर-सभा-न्यस्त-मोक्ष-लिङ्ग यतीश्वर।
तुङ्गा-भद्रा-सङ्ग-भूमि-भोग-लिङ्ग-समर्चन॥१४५॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
श्रीचक्रात्मक-ताटङ्क-पोषिताम्बा-मनोरथ।
काञ्च्यां श्रीचक्र-राजाख्य-यन्त्र-स्थापन-दीक्षित॥१४६॥
भेरी-पटह-वाद्यादि-राज-लक्षण-लक्षित।
सर्वज्ञ-पीठाध्यारोह-लुप्त-सार्वज्ञ्य-संशय॥१४७॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
वादार्थागत-सर्वज्ञ-बाल-सन्न्यास-दायक।
शारदा-मठ-मेरु-श्री-योगलिङ्गाभिषेचन॥१४८॥
सोपान-पञ्चकोद् घोष-कृत-शिष्यानुशासन।
सत्यव्रत-समाख्यात-काञ्च्यन्तरित-विग्रह॥१४९॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
काञ्चीपुराभरण-कामद-कामकोटि-पीठाभिषिक्त वर-देशिक-सार्वभौम।
सार्वज्ञ्य-शक्त्यधिगताखिल-मन्त्र-तन्त्र-चक्र-प्रतिष्ठिति-विजृम्भित-चातुरीक॥१५०॥
(स्वामिन् ! जय ! विजयी भव !)
❀ ❀ ❀
अयं पद्यसङ्ग्रहः
* श्रीमच्चन्द्रशेखरेन्द्रसरस्वतीश्रीपादानां षष्ट्यब्दपूर्त्यवसरे प्रकाशिते ब्रह्मसूत्रभाष्यपुस्तके
* श्रीशङ्करभक्तजनसभया प्रकाशिते अद्वैताक्षरमालिकायाः द्वितीयसंस्करणपुस्तके
* शिमिऴि-वेङ्कट-राधाकृष्णशास्त्रिभिः सङ्कलितायां श्रीशङ्करभगवत्पादप्रशस्तिमञ्जर्यां च
सङ्गृहीतानि आचार्यप्रशस्तिरूपाणि पद्यानि आधृत्य सङ्कलितः