स्तोत्रसंहिताStotraSamhita
Pūjā

काञ्च्यां सर्वज्ञपीठारोहण-घट्टः

Kāñcyāṃ Sarvajñapīṭhārohaṇa-ghaṭṭaḥ

पञ्चविंशोऽध्यायः

श्रीचक्रपश्चाद्भागे तु कामाक्षीं ज्ञानरूपिणीम्॥४४॥
प्रतिष्ठाप्य च पूजायै ब्राह्मणान् विनियुज्य च।
एकाम्रेश्वरपूजार्थं विप्रानादिश्य भूयसः॥४५॥
श्रीमद्वरदराजस्य नमस्यायै नियुज्य च।
सर्वज्ञपीठमारोढुमुत्सेहे देशिकोत्तमः॥४६॥
ततोऽशरीरिणी वाणी नभोमार्गाद् व्यजृम्भत।
भो यतिन् भवता सर्वविद्यास्वपि विशेषतः॥४७॥
कृत्वा प्रसङ्गं विद्वद्भिः जित्वा तान् अखिलानपि।
सर्वज्ञपीठमारोढुम् उचितं ननु भूतले॥४८॥
इति वाचं समाकर्ण्य किमेतदिति विस्मितः।
किञ्चिदालोचयन्नास्त किं करोमीति मानसे॥४९॥
ताम्रपर्णीसरित्तीरवासिनो विबुधास्तदा।
षड्दर्शिनीसुधावार्धिपारदृश्वगुणोन्नताः॥५०॥
आगत्य तं देशिकेन्द्रं प्रणिपत्येदमूचिरे।
भिदा सत्यमिवाभाति त्वया त्वैक्यं निगद्यते॥५१॥
देवभेदो मूर्तिभेदः प्रत्यक्षेणात्र लक्ष्यते।
स्वर्गादिफलभेदश्च सर्वशास्त्रविनिश्चितः॥५२॥
तत्प्रत्यक्षं च मिथ्येति कथयस्यधुना यते।
इति ब्रुवत्सु विद्वत्सु शङ्कराचार्यदेशिकः॥५३॥
शृणुतात्रोत्तरं विप्राः ब्रह्मैकं तु सनातनम्।
इन्द्रोपेन्द्रधनेन्द्राद्यास्तद्विभूतय एव हि॥५४॥
मृदि कुम्भो यथा भाति कनके कङ्कणं यथा।
जले वीचिर्यथा भाति तथेदं च विभाव्यते॥५५॥
यां देवतां भजन्ते ये तत्सारूप्यं प्रयान्ति ते।
ये वा पुण्यं चरन्तीह ते स्वर्गे फलभोगिनः॥५६॥
एको देव इति श्रुत्या जगत् सर्वं तदाकृतिः।
तद्भिन्नमन्यन्नास्त्येव वेदान्तैकविनिश्चितम्॥५७॥
तस्मादखण्डमात्मानमद्वयानन्दलक्षणम्।
ज्ञात्वा गुरुप्रसादेन मुक्ता भवत नान्यथा॥५८॥
श्रुतिस्मृतिपुराणोक्तैः वचनैरिति देशिकः।
भेदवादरतान् विप्रान् आधायाद्वैतपारगान्॥५९॥
ततस्ततो विपश्चिद्भिः प्रणतश्चातिभक्तितः।
गीतवादित्रनिर्घोषैः जयवादसमुज्ज्वलैः॥६०॥
आरुरोहाथ सर्वज्ञपीठं देशिकपुङ्गवः।
पुष्पवृष्टिः पपाताथ ववुर्वाताः सुगन्धयः॥६१॥

॥इति श्रीचिद्विलासीयश्रीशङ्करविजयविलासे श्रीशङ्करभगवत्पादाचार्याणां काञ्च्यां सर्वज्ञपीठारोहणघट्टः सम्पूर्णः॥